Wednesday, April 18, 2012

student >> engineer >> student



hidup mesti diteruskan. Alhamdulillah sekali lagi sy diberi pluang untuk sambung study lagi..
sebenarnye niat nak sambung tu lame dah..sejak baru2 masuk keje beberape tahun lalu..
2008 - da siap apply scholar la bagai, skali kene reject. down trus..sbbnye alasan die kate awk da ade keje tetap. kite nak bg pluang utk org yg xdpt keje..sudah..
2009 - nak kawen, tangguh dlu..
2010 - preg n bersalin, tangguh lagi..lagi pon br beli umh time ni....
2011 - officially pindah umh..mmg tersedak2 nak membayo kalo xkeje kan..
2012 - nekad dah..kene jugak buat..


dengan xsemena-mena surat resign pon dihantar dan skrg sudah berada dirumah..hehe..
smbung kat usm sini je, by research..
sbenarnye ade sebab disitu membuat kan sy nekad jugak..rmai jugak yg tanye..hampir 4thn keje tetibe nak quit ni..jwpnnye, masa utk study pulak...
stress study ngn stress keje ni rase die lain...stress keje ni kelat/payau/ssh nak telan..stress study ni pedas..walopan kepedasan membakar tp sedap still nak mkn lg..
setelah istikharah, bincang ngn hubby, ngan nayli, ngn mak ayah last decide to quit Intel tersayang sangat tu


sedih sebenarnye..lepas ni xde dah bonus2, gaji, kwn2 kat intel tuk ngadap hari tp itu lah yg da dipilih. kalaula ade sape yg paham ape yg sy rase mesti die sokong sgt..tau lah hari2 sy keluar rumah nak pegi keje awal pg, masuk kwsn kilang kat perai anta husband, kwsn kilang tau2 la, lori besar2, bas kilang, jalan teruk,
pastu cross bridge yg super duper jem. hari2 tau sy kene rempuh tu sume..hari hari...ulang lagi hari hari..
penah sangkut kat jem bridge tu dekat 2jam, sebelum toll lg tu..setiap kali rempuh jem mmg sy sentiase bersama nayli dok kat carseat die..kite org dewasa pon tau boring lama2 kat ctu, inikan budak2..smpai masa die akan menjerit2...slalu kalo stress jem tu sy nangis kuat..lepas tu lega...
abes bridge p gelugor lak anta nayli kat nursery..mmg nt jadi kene pusing blk sbb nursery belah utara, intel belah selatan..arah lain, dan semestinye ade beberape jem kene rempuh..cube teka smpai intel kul bape?
kul9 ke atas biase nye..keluar la dr umh awal ke lambat smpainye same...
sy tau dah ade kwn2 yg xphm dok tanye nape xkuar awal...awal tu kul bape sayang oii...pastu nak sound2, nak seribu daya...yes seribu daya..cube anda masuk dalam kasut sy  (jangan pengsan) anda akan faham...


itu kisah pegi keje...kisah balik keje lg la...smpai umh slalunye maghrib..sy terpakse kuar ofis awal..kul5 da gerak dr lab..tp sy p mother's room dlu, p surau..beh kurang 545 gak start enjen keta..pastu ambik nayli, jem lagi...lepas amik nayli cabaran masuk bridge...sblm msk bridge lagi da nmpk jem...silalah bersabar..nyanyikan lagu utk nayli smbil buat2 gaya skali..die suke kalau buat camtu..lantak p la keta sbelah nak kate aku ni pelik ke ape..biase bile balik tu 3kali hubby akan kol..skali msk bridge, tgh2 bridge ngn ujung bridge...sian sgt kat die kene tunggu lame2..sbnarnye lagi suke anta ngn jemput die sbb sy tkt kalau die naik moto g keje...bhye kwsn kilang lori besar2..bawak ganas2..
nah...tu cabaran sehari tau...blk umh nak uruskan ebm, baju bajuan, masak jika larat, xlarat beli je kat makcik peramah..penat woo...lepas setel hal rumah nak kene main ngn nayli..kene jugak..sian kat die, seharian mak ayah sebok keje je...begitu la hari2...stress keje xcampo lg..kdg2 kat umh pon kne sambung wat keje lg...hakikatnye xsesuai utk seorang ibu yg ingin beri perhatian kat anak tanpa slalu stress kelat itu..


sy nangis slalu sbb kdg2 pk ade yg xphm..skrg ni sy da benti n smbung study hrp2 sumenye lancar dan dipermudahkan...doakan salwani ke rakan2...

6 comments:

  1. takpe...saye pon rase sweetness berada lebih bnyk mase dgn family..keje na mcm kuli kan skang?awak pon nmpk aitu kan??tapi na epi sbb pejalanan cuma 10min n blk umah na xperlu pk pape...at least experience as engr mengajar kite mcmn nak jd cekap dan cepat...


    ps:stress kan keje kat company kesayangan awak itu..?

    ReplyDelete
  2. ya Allah, xtau nak gambarkan keseronokan ade kat umh ngan anak..lg sronok dr cek m2u tetibe ade bonus masuk..hehe..
    dah xkesah psl gaji besar, bonus2 bagai..
    duit boleh cari..masa ngn anak sgt berharge time dorg perlukan perhatian ni...

    stress, bos asik dok ulang..kalo xperform nt focal teruk la bagai..mls nak pk dah..dengan tidak mahu mendengar result focal sy terus cabooot..mood merajuk..

    ReplyDelete
  3. Seronok kalau dapat sambung study...tahniah...teruskan usaha....

    ReplyDelete
  4. chaiyok2.. u can do it sal...

    ReplyDelete
  5. biarla org tak paham wani..sbb kita sgt2 paham.apa yg wani lalui lebih kurang apa yg kita lalui..
    tambah2 kita pn dok seberang..anak htr kt parents yg ternyata bertentangan arah dgn arah keje.. dr titik htr anak dan balik ke titik nak start pi keje dh makan 20km..tu belum start perjalanan nak ke tempat keje dgn rempuh jambatan

    smpi lama2 rasa fedap..rasa penat..hari2 jmpa anak tak smpi sejam.. kdg2 balik je jemput anak..dlm keta dh tido..terus tertido smpi esk nya nak pi keje.. so hari2 mmg tak dpt spend masa dgn anak..

    smpi tak tau apa minat dia, apa yg dia suka.. mcm2 la..

    smpi la kita berenti kerja..wlwpn hidup sgt perit dgn gaji suami nak tanggung segala.tp dr segi kualiti hidup lebih bermakna..

    smpi skrg rasa fobia nak keje engineer balik..terpaksa tukar job position.. skrg kita dh abis belajar..tp mmg tak mintak jd engineer dh..mcm trauma sgt..

    tambah2 klw ada P1 case.. dh la kena stay smpi lewat malam :(
    tester pulak tau je la.. selalu free time odd hour je.. mmg terus punah harapan nak keje lagi..
    lama2 minat terhadap kerja pudar

    hari2 balik kerja nangis dlm keta sbb tertekan dgn kehidupan sendiri

    ReplyDelete